شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٦١ - باب م - و - ن

٢١٠. اَلمُسلِمُ أخُو المُسلِمِ لا يَظلِمُهُ و لا يُسلِمُهُ‌؛١

مسلمان، برادر مسلمان است؛ نه بر او ستم مى‌كند و نه به دست [ستم] ديگرانش مى‌سپارد.

٢١١. اَلمُسلِمُ مَن سَلِمَ المُسلِمونَ مِن لِسانِهِ و يَدِهِ‌؛٢

مسلمان، كسى است كه مسلمانان از دست و زبان او آسوده باشند.

٢١٢. مِلاكُ الدّينِ الوَرَعُ‌؛٣

نشانۀ ديندارى، پارسايى است.

٢١٣. مَن آتاهُ اللّهُ خَيراً فَليُرَ عَلَيهِ‌؛٤

هر كه خداوند به او نعمتى داده است، بايد [نشانه‌هاى آن] در او نمايان باشد.

٢١٤. مَنِ اشتاقَ إلَى الجَنَّةِ سارَعَ إلَى الخَيراتِ‌؛٥

هر كه مشتاق بهشت است، به‌سوى نيكى‌ها مى‌شتابد.

٢١٥. مَنِ التَمَسَ رِضَى النّاسِ بِسَخَطِ اللّهِ سَخِطَ اللّهُ عَلَيهِ و أسخَطَ عَلَيهِ النّاسَ‌؛٦

هركه با خشم خدا خواهان خشنودى مردم باشد، خداوند بر او خشم مى‌گيرد و مردم را از او خشمگين مى‌كند.

٢١٦. مَنِ انقَطَعَ إلَى اللّهِ كَفاهُ اللّهُ كُلَّ مَئونَةٍ و رَزَقَهُ مِن حَيثُ لا يَحتَسِبُ و مَنِ انقَطَعَ إلَى الدُّنيا وَكَلَهُ اللّهُ إلَيها؛٧

(١) . سنن أبى داود، ج ٢، ص ٤٥٤.

(٢) . الكافى، ج ٢، ص ٢٣٤.

(٣) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٥٩.

(٤) . همان، ص ٢٣٥.

(٥) . همان، ص ٢٢٦.

(٦) . همان، ص ٣٠٠.

(٧) . المعجم الصغير، ج ١، ص ١١٦.