شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٥٩ - باب م - و - ن
١٩٧. ما عالَ مَنِ اقتَصَدَ؛١
آن كه ميانهروى پيشه كند، گرفتار فقر نمىشود.
١٩٨. ما عُبِدَ اللّهُ بِشَيءٍ أفضَلَ مِن فِقهٍ فِي الدّينِ؛٢
خداوند به چيزى برتر از شناخت عالمانۀ دين، عبادت نشد.
١٩٩. ما فَتَحَ رَجُلٌ عَلى نَفسِهِ بابَ مَسأَلَةٍ إلّا فَتَحَ اللّهُ عَلَيهِ بابَ فَقرٍ؛٣
هيچكس درِ حاجتخواهى را به روى خويش نگشود، مگر آن كه
خداوند، درِ نادارى را به رويش گشود.
٢٠٠. ما كانَ الرِّفقُ في شَىءٍ [
قَطُّ]
إلاّ زانَهُ و ما كانَ الخُرقُ في شَىءٍ إلّا شانَهُ؛٤
در هيچ كارى مدارا نشود، مگر آن كه زينتبخش آن شود، و در هيچ كارى شتاب نشود، مگر آن كه سبب عيبناكى آن شود.
٢٠١. ما مِن عَمَلٍ يُعصَى اللّهُ فيهِ بِأعجَلَ عُقوبَةً مِن بَغيٍ؛٥
كيفر هيچ كارى كه خدا را بدان نافرمانى كنند، زودتر از ظلم، به بنده نمىرسد.
٢٠٢. ما نَحَلَ والِدٌ وَلَدَهُ أفضَلَ مِن أدَبٍ حَسَنٍ؛٦
هيچ پدرى به فرزند خويش، هديهاى گرانبهاتر از تربيت نكو نبخشيده است.
٢٠٣. ما وَقى بِهِ المَرءُ عِرضَهُ كُتِبَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ؛٧
(١) . مسند أحمد، ج ١، ص ٤٤٧.
(٢) . الأمالى، طوسى، ص ٤٧٤.
(٣) . مسند أحمد، ج ٦، ص ٢٠٦.
(٤) . مسند الشهاب، ج ٢، ص ٢٧.
(٥) . همان، ص ٢٠٥.
(٦) . سنن الترمذى، ج ٣، ص ٢٢٧.
(٧) . المستدرك الصحيحين، ج ٢، ص ٥٠.