شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٥٤ - باب ك - ل
١٧٣. لا يَرحَمُ اللّهُ مَن لا يَرحَمُ الناسَ؛١
خداوند، رحمت نمىآوَرَد بر كسى كه به مردم، رحم نمىكند.
١٧٤. لا يَرُدُّ القَضاءَ إلَّا الدُّعاءُ؛ و لا يَزيدُ فِي العُمرِ إلاّ البِرُّ؛٢
قضا را برنمىگردانَد، مگر دعا، و بر عمر نمىافزايد، مگر نيكى.
١٧٥. لا يَزالُ العَبدُ فِي الصَّلاةِ مَا انتَظَرَ الصَّلاةَ؛٣
بنده، تا آنگاه كه در انتظار نماز است، پيوسته در نماز است.
١٧٦. لا يَستَقيمُ إيمانُ عَبدٍ حَتّى يَستَقيمَ قَلبُهُ و لا يَستَقيمُ قَلبُهُ حَتّى يَستَقيمَ لِسانُهُ؛٤
ايمان بنده راست نشود، مگر آن كه دلش راست شود، و دلش راست نشود، مگر آن كه زبانش راست شود.
١٧٧. لا يَستَكمِلُ أحَدُكُم حَقيقَةَ الإيمانِ حَتّى يَخزُنَ لِسانَهُ؛٥
هيچ يك از شما حقيقت ايمان را به تمامى در نيابد، مگر آن كه زبان در كام كشد.
١٧٨. لا يَشكُرُ اللّهَ مَن لا يَشكُرُ النّاسَ؛٦
خدا را سپاس نمىگزارد، آن كه سپاسگزار مردم نباشد.
١٧٩. لا يُعجِبَنَّكُم إسلامُ رَجُلٍ حَتّى تَعلَموا كُنهَ عَقلِهِ؛٧
مسلمانى كسى شما را به شگفت نياورَد تا آنگاه كه حقيقت خِرَدش را در يابيد.
(١) . صحيح البخارى، ج ٨، ص ١٦٥.
(٢) . الدعاء، ص ٣٠.
(٣) . مسند أحمد، ج ٢، ص ٤١٥.
(٤) . نهج البلاغة، خطبۀ ١٧٦.
(٥) . الكافى، ج ٢، ص ١١٤ (با اندكى تفاوت).
(٦) . كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٣٨٠.
(٧) . مسند الشهاب، ج ٢، ص ٨٨.