شهاب الاخبار - قضاعی، محمد بنسلامه - الصفحة ٦٨ - باب م - و - ن
٢٤٩. مَن مَشى إلى طَعامٍ لَم يُدعَ إلَيهِ فَقَد دَخَلَ سارِقاً و خَرَجَ مُغيراً؛١
هركس بر سفرهاى بنشيند كه به آن دعوت نشده است، مانند راهزنان بر آن مىنشيند و مانند غارتگران از آن بر مىخيزد.
٢٥٠. مَن نَصَرَ أخاهُ بِظَهرِ الغَيبِ نَصَرَهُ اللّهُ فِي الدُّنيا و الآخِرَةِ؛٢
هركه برادر دينى خود را در غيبت او يارى دهد، خداوند در دنيا و آخرت، او را يارى مىدهد.٣
٢٥١. مَن هَمَّ بِذَنبٍ ثُمَّ تَرَكَهُ كانَت لَهُ حَسَنَةٌ؛٤
هر كه آهنگ گناهى كند، سپس آن را واگذارد، براى او پاداشى است.
٢٥٢. مَنهومانِ لا يَشبَعانِ: طالِبُ عِلمٍ و طالِبُ دُنيا؛٥
دو آزمندند كه سيرى نمىپذيرند: جويندۀ دانش و جويندۀ دنيا.
٢٥٣. مَن يُرِدِ اللّهُ بِهِ خَيراً يُفَقِّههُ فِي الدّينِ؛٦
هرگاه خداوند، خواستار خير براى كسى باشد، او را عالم دين مىكند.
٢٥٤. مَن يَسَّرَ عَلى مُعسِرٍ يَسَّرَ اللّهُ عَلَيهِ فِي الدُّنيا و الآخِرَةِ؛٧
هركه سختى و پريشانحالىِ تنگدستى را بر او آسان گردانَد، خداوند در دنيا و آخرت بر او آسان مىگيرد.
(١) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٣١٤.
(٢) . السنن الكبرى، بيهقى، ج ٨، ص ١٦٨.
(٣) مراد، اين است كه اگر ببيند در نبودِ برادر دينىاش، از او بدگويى مىشود و آبرويش در معرض خطر است، به دفاع از وى برخيزد و آبرويش را پاس بدارد.
(٤) . مسند الشهاب، ج ١، ص ٢٣٥.
(٥) . الكافى، ج ١، ص ٤٦.
(٦) . دعائم الإسلام، ج ١، ص ٨١.
(٧) . سنن ابن ماجة، ج ٢، ص ٨٠٨.