به پسرم - شهيدى، فاطمه - الصفحة ٢٣ - آن كه به بيراهه نمىرود

٤٣ پس بدان! چون شترى شب‌كور به بيراهه مى‌روى،

٤٤ و در تاريكى‌ها، غوطه‌ور مى‌شوى.

٤٥ آن كه در جست‌وجوى دين است، به بيراهه‌ها نمى‌رود و تاريكى و روشنى را به هم نمى‌آميزد.

٤٦ در اين آميختگى‌ها، ايستادن، بهتر از رفتن است.