به پسرم - شهيدى، فاطمه - الصفحة ٥٠ - به جايى ديگر بايد رسيد

حتى وقتى خودش خيال مى‌كند ايستاده است، مركب زمان، دارد او را پيش مى‌برد،

٤٣ همان وقتى كه خيال مى‌كند جايى ساكن شده و استراحت مى‌كند، دارد رو به پايان، جلو مى‌رود.

٤٤ پس مطمئن باش كه به آرزويت نمى‌رسى و بيش از اندازه مقرر، عمر نمى‌كنى.

٤٥ كه تو در همان جاده‌اى هستى كه آدم‌هاى پيش از تو رفته‌اند.

٤٦ پس در جست‌وجوى مال و منال دنيا، آرام و بى‌حرص باش و

وقت خرج كردنش هم سنجيده و زيبا عمل كن.

٤٧ خيلى پيش آمده كه افزون‌طلبى‌ها، همه مال را بر باد داده است.

٤٨ اين طور نيست كه هر كه بيفتد پى مال و منال، به آن برسد

٤٩ يا هر كس خيلى پى آن نباشد، محروم بماند.

٥٠ روحت را بالاتر از اين بدان كه آلوده پستى و فرومايگى شود؛

حتى اگر از اين مسير، به آرزوهايت برسى (كرامت روحت را معامله نكن).

٥١ هيچ كالايى، هم‌قيمت با آن چه از روح و وجود تو كم مى‌شود، نيست.

٥٢ بنده كس ديگرى نباش كه خدا تو را آزاد آفريده است.

(آرزوهايت فقط با پستى و فرومايگى به دست مى‌آيند؟)

٥٣ چه جور خيرى است؛ خيرى كه فقط از مسير شر مى‌شود به آن رسيد؟