آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٩٠ - ٣٤- بازگو نكردن خاطرات تلخ

يكديگر برخورد كنند و هرگز به دنبال شمردن لغزش‌هاى ديگران نباشند.

٣٤- بازگو نكردن خاطرات تلخ‌

زندگى در سفر، جمعى و گروهى است و درنتيجه، افراد مختلف با سليقه‌ها و رفتارهاى گوناگون كنار همديگر جمع شده، چندين روز با هم زندگى مى‌كنند و به طور طبيعى اين اختلاف سليقه‌ها، گاهى منتهى به نزاع و درگيرى و كدورت مى‌شود. توصيه اهل بيت عصمت و طهارت : به زائران اين است كه با همسفران خود، جوانمردانه برخورد نموده، پس از بازگشت نيز در هيچ مجلسى، حوادث ناخوشايند سفر را براى ديگران بازگو نكنند.

امام صادق ٧، يكى از دلايل جوانمردى در سفر را كتمان اسرار و رازدارى همراهان پس از جدا شدن از آن‌ها ذكر مى‌كنند.[١] و در حديث ديگرى مى‌فرمايد:

«لَيْسَ مِنَ الْمُرُوءَةِ أَنْ يُحَدِّثَ الرَّجُلُ بِمَا يَلْقَى فِي السَّفَرِ مِنْ خَيْرٍ أَوْ شَرٍّ».[٢]

[١] - مكارم‌الأخلاق، ج ١، ص ٥٤١، ح ١٨٧٦؛ امالى مفيد، ص ٤٤، ح ٣

[٢] - آثارالصادقين، ج ٨، ص ٤٩٢