آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ١٧٤ - ٧٠- دعاى امام صادق

داشتن ما بر فرزند و خانواده و خويشانشان صورت گرفته، به آنها ارزانى دار.

بارالها دشمنان ما، اين سفر را بر زائران ما عيب گيرند و آن را غير منطقى و نادرست برشمرند و آنان را سرزنش كنند، ليكن اين كارها نه تنها هرگز مانع و جلوگير دوستان ما از اقدام به اين عمل و آمدن آنها به سوى ما نشد، بلكه على‌رغم دشمنان ما، بدان تصميم گرفته و مبادرت به زيارت ما مى‌كنند.

بار پروردگارا، به اين رخسارها كه در اين راه از تابش آفتاب رنگش تغيير يافته، و بر اين گونه‌ها كه به قبر حسين ٧ ساييده گرديد، و بر اين چشمانى كه از سوز دل براى ما اشك ريخته، و بر اين دل‌ها كه در مصيبت ما بى تاب گشته و سوخته، و بر اين فغان و خروش‌ها كه براى مظلوميت ما بركشيده شده، رحمت آور.

بارالها من اين جان‌ها و اين جسم‌ها را به تو مى‌سپارم تا در آن روز كه تشنگى همه را فرا مى‌گيرد، از حوض كوثر سيرابشان فرمايى.»

معاوية بن وهب مى‌گويد، امام ٧ همچنين اين دعا