آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ١٢٩ - ٥٢- توجه به اوقات نماز

حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى‌ وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ.[١]

«بر نمازها و نماز ميانه مواظبت كنيد، و خاضعانه براى خدا بپاخيزيد.»

در حالات ائمه معصومين : آمده است كه هرگاه زمان نماز فرا مى‌رسيد، اندامشان مى‌لرزيد، رنگ چهره‌شان دگرگون مى‌شد، وقتى علت آن را جويا مى‌شدند، مى‌فرمودند:

«وقت اداى امانتى رسيده كه آسمان‌ها و زمين و كوه‌ها زير بار آن نرفتند و آن را برنتافتند.»[٢]

و يا مى‌فرمودند:

«سزاوار است كسى كه در پيشگاه خداوند مى‌ايستد، رنگش پريده و بند بند اعضاى بدنش بلرزد.»

امير مؤمنان على ٧ در فرمانى به محمد بن ابى‌بكر آنگاه كه او را والى مصر قرار داد، چنين نگاشت:

«صَلِّ الصَّلاةَ لِوَقْتِهَا الْمُؤَقَّتِ لَهَا وَ لا تُعَجِّلْ وَقْتَهَا لِفَرَاغٍ وَ لا تُؤَخِّرْهَا عَنْ وَقْتِهَا لِاشْتِغَالٍ‌

[١] - بقره: ٢٢٨

[٢] - تفسير صافى، ج ٢، ص ٣٧٠