آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٥٨ - ١٩- بدرقه مسافر

دُنْيَاكُمْ وَ رَدَّكُمْ سَالِمِينَ إِلَى سَالِمِينَ».[١]

«خداوند بر تقواى شما بيافزايد و شما را به سوى كارهاى خير متوجه سازد، نيازهاى شما را برآورد و دين و دنياى شما را سالم بدارد و شما را به سلامت بازگرداند.»

اين سيره حسنه، جوّ معنوى خاصى در مسافر و نيز بستگان و دوستان او ايجاد مى‌كند، به شكلى كه زائر در تمامى اماكن مقدس، بدرقه‌كنندگان را ياد و دعا خواهد كرد.

امير مؤمنان و ديگر ائمه : نيز بر انجام اين سنّت پايدار بودند. آن‌گاه كه ابوذر، يار صادق و صميمى رسول خدا ٦ توسط خليفه سوم به ربذه تبعيد گرديد، عثمان مقرر كرد تا هيچ كس اباذر را بدرقه نكند، اين خبر به امير مؤمنان على بن ابى‌طالب ٧ رسيد، حضرت گريست آن گونه اشك روى محاسن ايشان جارى شد، سپس فرمود:

«اين چنين با صحابه رسول خدا ٦ عمل مى‌كنند؟ اّنا للَّه‌و انا اليه راجعون»

آنگاه از جا برخاست و در حالى كه حسن و حسين ٨، عبداللَّه بن عباس، فضل، قثم، عبيداللَّه، عقيل‌

[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٤٠٦، ح ١٥١١٦