آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٤٩ - ١٤- دعا هنگام خروج

كوهستانى مى‌رسد، جاده‌هاى پر پيچ و خم كوهستان را طى كرده بالا مى‌رود و پس از رسيدن به بلندى سرازير مى‌شود. پس سزاوار است مسافر و زائر در تمامى اين مراحل به‌ياد خدا بوده، زير لب زمزمه عاشقانه با خدا داشته باشد.

رسول خدا ٦ هر زمان در مسيرى بالا مى‌رفت «اللَّه اكبر» و آن‌گاه كه فرود مى‌آمد «سبحان‌اللَّه» مى‌گفت.[١]

برخى مناطق در ميان راه، همچون گردنه‌هاى صعب‌العبور و راه‌هاى پرپيچ و خم، خطرناك و ترس آفرين‌اند، امام صادق ٧ فرمود:

اگر به جايى رسيدى كه ترسانى، اين آيه را بخوان:

«وَ قُلْ رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً».[٢]

«پروردگارا! مرا [در هركارى‌] به طرز درست وارد كن و به طرز درست خارج ساز و از جانب خود براى من تسلّطى يارى‌بخش قرار ده‌ [و پيروزى و يارى عنايت فرما].»

نيز امام سجاد ٧ فرمود:

[١] - وسائل‌الشيعه، ج ١١، ص ٣٩١، ح ١٥٠٨٨

[٢] - اسراء: ٨٠