آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٦١ - ٢١- يادآورى نعمت هاى خداوند
كدورت و رنجش خاطر گردد. همچنين شايسته است از پرگويى و لجاجت با صاحب مركب پرهيز كند و روا نيست بيش از آنچه در قرار داد مشخص كرده بر آن بار زند، هر چند سبك باشد؛ زيرا هر چيزى از كم به زياد كشيده مىشود و كسى كه در اطراف منطقه ممنوعه بگردد، ممكن است در درون آن قرار گيرد (يعنى از امورى كه ورود به آن، به نزاع و اختلاف منجر مىگردد پرهيز نمايد)».[١]
٢١- يادآورى نعمتهاى خداوند
مستحب است مسافر هنگام سوار شدن بر مركب و وسيله نقليه، نعمتهاى الهى را به ياد آورده، از خداوند سپاسگزارى نمايد. امام صادق ٧ فرمود:
«هنگامى كه پا در ركاب نهادى بگو:
بِسْمِاللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم، بِسْمِاللَّه وَ اللَّه اكْبَر؛ به نام خدا و خدا بزرگتر است [از آن كه به وصف درآيد] و آنگاه كه بر مركب جاى گرفتى و استقرار يافتى بگو:
«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِلْإِسْلامِ وَ عَلَّمَنَا
[١] - محجة البيضاء، ج ٤، ص ٧٢