آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ١٥٤ - ٦١- آداب زيارت

زيارت‌هاى غير مأثوره.

١٩- خواندن نماز زيارت كه حداقل دو ركعت است.

٢٠- خواندن دعاهاى وارده، بعد از نماز و زيارت.

٢١- خواندن مقدارى از قرآن و هديه كردن ثواب آن به روح مقدس صاحب آن مرقد شريف.

٢٢- مقدّم كردن نماز واجب بر نماز زيارت. اگر مشغول زيارت بود و «قَدْ قامَتِ الصَّلاة» را شنيد، زيارت را ترك و در نماز جماعت شركت كند.

٢٣- زيارت كردن به نيابت پدر و مادر و دوستان و نزديكان و براى آن‌ها طلب مغفرت نمودن.

٢٤- ترك سخنان ناشايست و كلمات لغو و بيهوده و صحبت‌هاى دنيايى كه در هر جا مذموم و مانع رزق و سبب قساوت قلب است، به ويژه در بقاع مقدس.

٢٥- بلند نكردن آواز و صداى خود در آن مشاهد شريفه، براى هر علتى كه باشد.

٢٦- وداع با صاحب آن مرقد شريف هنگام رفتن از آن شهر.

٢٧- قصد بازگشت به آن مكان مقدس هنگام وداع.

٢٨- بهتر شدن حال و كردار و گفتار، نسبت به پيش از زيارت.