آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٣٨ - ١٠- وصيت

رانندگان هنگام رانندگى، تصادف اتومبيل‌ها با يكديگر و با عابران پياده و ... امنيت را از انسان‌ها در هوا و زمين سلب كرده است و هيچ مسافرى از آينده خود خبر ندارد و نمى‌تواند پيش‌بينى كند آيا سالم از سفر برمى‌گردد يا نه؟

از اين رو اسلام به مسافران توصيه كرده است تا پيش از سفر، وصيّت‌نامه‌اى تنظيم و مسائل خود را در آن به صورت شفاف بيان كنند تا در صورتى كه حادثه‌اى اتفاق افتاد، بازماندگان گرفتار مشكل نشوند.

رسول خدا ٦ درباره اهميّت وصيّت فرمود:

«ما يَنْبَغى لِامْرَءٍ مُسْلِمٍ انْ يَبيتَ لَيْلَةً الّا وَوَصيّتُهُ تَحْتَ رأسِهِ».[١]

«بر انسان مسلمان سزاوار نيست شب سر بر بالين بگذارد مگر آن كه وصيّت‌نامه او زير سرش باشد.»

و در حديثى ديگر فرمود:

«مَنْ ماتَ بِغَيْرِ وَصِيَّةٍ ماتَ ميتَةً جاهليَّةً».[٢]

«كسى كه بدون وصيت بميرد، به مرگ جاهلى مرده است.»

[١] - وسائل الشيعه، ج ١٩، ص ٢٥٧

[٢] - همان، ص ٢٥٩