آداب سفر و زيارت عتبات عاليات
(١)
پيشگفتار
١١ ص
(٢)
1- اهميت سفر از ديدگاه اسلام
١٥ ص
(٣)
2- تعيين هدف
١٧ ص
(٤)
3- اخلاص در نيت
١٩ ص
(٥)
4- زاد و توشه حلال
٢١ ص
(٦)
5- خداحافظى و حلاليت طلبى
٢٤ ص
(٧)
6- انتخاب مدير
٢٦ ص
(٨)
7- انتخاب همراه
٢٩ ص
(٩)
8- همراهان شايسته و هم شأن
٣٢ ص
(١٠)
9- مشوّقان خوبى ها
٣٦ ص
(١١)
10- وصيت
٣٧ ص
(١٢)
11- غسل
٤٠ ص
(١٣)
12- صدقه
٤٣ ص
(١٤)
13- آغاز سفر با نماز
٤٥ ص
(١٥)
14- دعا هنگام خروج
٤٦ ص
(١٦)
15- همراه داشتن دارو
٥٠ ص
(١٧)
16- نيازمندى هاى سفر
٥١ ص
(١٨)
17- همراه داشتن خوراكى
٥٣ ص
(١٩)
18- همراه داشتن تربت حسينى
٥٤ ص
(٢٠)
19- بدرقه مسافر
٥٦ ص
(٢١)
20- پنهان كارى ممنوع
٦٠ ص
(٢٢)
21- يادآورى نعمت هاى خداوند
٦١ ص
(٢٣)
22- پرهيز از عجله و شتاب
٦٤ ص
(٢٤)
23- حفظ دارايى و اثاثيه
٦٦ ص
(٢٥)
24- پرداخت هزينه ها
٦٧ ص
(٢٦)
25- اخلاق زائران
٦٨ ص
(٢٧)
26- مهرورزى به مردم
٧٤ ص
(٢٨)
27- احترام به سالخوردگان
٧٥ ص
(٢٩)
28- سلام به همسفران
٧٦ ص
(٣٠)
29- لبخند به همسفران
٧٨ ص
(٣١)
30- كمك به همسفران
٧٩ ص
(٣٢)
31- ناسازگارى ممنوع
٨٤ ص
(٣٣)
32- آزار نرساندن به همسفران
٨٧ ص
(٣٤)
33- ناديده گرفتن لغزش ها
٨٨ ص
(٣٥)
34- بازگو نكردن خاطرات تلخ
٩٠ ص
(٣٦)
35- جوانمردى در سفر
٩١ ص
(٣٧)
36- مدارا با بيماران
٩٣ ص
(٣٨)
37- حلّ مشكلات همسفران
٩٤ ص
(٣٩)
38- نامه نگارى
٩٧ ص
(٤٠)
39- شناخت دوست
٩٨ ص
(٤١)
40- راه هاى تحكيم دوستى در سفر
١٠٠ ص
(٤٢)
41- عوامل گسستن دوستى ها
١٠٢ ص
(٤٣)
42- بى اعتنايى به اموال ديگران
١٠٤ ص
(٤٤)
43- پرهيز از سوء ظن
١٠٥ ص
(٤٥)
44- رازدارى
١٠٦ ص
(٤٦)
45- مواعظ لقمان به مسافران
١٠٨ ص
(٤٧)
46- راهنماى گمشدگان
١١٠ ص
(٤٨)
47- زينت تشيّع
١١٢ ص
(٤٩)
48- ايجاد جاذبه
١١٥ ص
(٥٠)
49- پوشش مناسب
١١٩ ص
(٥١)
50- عبادت عاشقانه
١٢١ ص
(٥٢)
51- اغتنام فرصت ها
١٢٣ ص
(٥٣)
52- توجه به اوقات نماز
١٢٨ ص
(٥٤)
53- نماز نيكو
١٣٤ ص
(٥٥)
54- شركت در نماز جماعت
١٣٦ ص
(٥٦)
55- نظم در صف هاى نماز جماعت
١٣٩ ص
(٥٧)
56- رو به قبله نشستن
١٤٢ ص
(٥٨)
57- پرهيز از اسراف
١٤٢ ص
(٥٩)
58- پرهيز از پرخورى و خواب زياد
١٤٥ ص
(٦٠)
59- مسواك زدن
١٤٨ ص
(٦١)
60- چند نكته بهداشتى
١٥٠ ص
(٦٢)
61- آداب زيارت
١٥٢ ص
(٦٣)
62- ادب بانوان در زيارت
١٥٧ ص
(٦٤)
63- رعايت وقار در زيارت
١٥٨ ص
(٦٥)
64- زيارت عارفانه
١٦٠ ص
(٦٦)
65- زيارت عاشقانه
١٦٤ ص
(٦٧)
66- زيارت و توفيق الهى
١٦٦ ص
(٦٨)
67- لزوم زيارت امام حسين
١٦٧ ص
(٦٩)
68- پاداش زيارت ابى عبداللَّه
١٦٨ ص
(٧٠)
69- دعا كنندگان به زائران ابى عبداللَّه
١٧٠ ص
(٧١)
70- دعاى امام صادق
١٧٢ ص
(٧٢)
71- محل رفت و آمد فرشتگان
١٧٦ ص
(٧٣)
72- شيوه زيارت ابى عبداللَّه
١٧٧ ص
(٧٤)
73- بركات زيارت
١٨٣ ص
(٧٥)
74- ويژگى هاى زائر حسين بن على
١٩٠ ص
(٧٦)
75- هشدار به زائران
١٩٦ ص
(٧٧)
76- زائر هنگام بازگشت
١٩٨ ص
(٧٨)
77- زيارت روز عاشورا
١٩٩ ص
(٧٩)
78- عزادارى و تعطيلى عاشورا
٢٠٠ ص
(٨٠)
79- جان سپردن در اين راه
٢٠٢ ص
(٨١)
80- تسليت گويى در مصيبت حسين بن على
٢٠٥ ص
(٨٢)
81- محصول زيارت
٢٠٥ ص
(٨٣)
82- پاداش زيارت امير مؤمنان على
٢٠٨ ص
(٨٤)
83- پاداش زيارت ساير ائمه مدفون در عراق
٢٠٨ ص
(٨٥)
84- هديه سفر
٢٠٩ ص
(٨٦)
85- زيارت مقبول
٢١١ ص
(٨٧)
86- دعا در بازگشت
٢١٣ ص
(٨٨)
87- اطلاع دادن زمان بازگشت
٢١٤ ص
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص

آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٢٠١ - ٧٨- عزادارى و تعطيلى عاشورا

سپس فرمود:

«در اين روز براى منزل خود آذوقه ذخيره نكن»[١]

و آنگاه شيوه عزادارى را اين گونه تعليم مى‌دهد كه:

«... در روز عاشورا به بيابان يا بر بلندى رفته، با دست اشاره نموده، به حسين بن على ٧ سلام دهد و بر قاتل او نفرين كند، سپس قبل از ظهر عاشورا دو ركعت نماز خوانده، و بر حسين بن على بگريد و از خانواده خويش بخواهد تا بر آن حضرت گريه كنند ....»

«وَ يُقِيمُ فِي دَارِهِ مُصِيبَةً بِإِظْهَارِ الْجَزَعِ عَلَيْهِ وَ يَتَلَاقَوْنَ بِالْبُكَاءِ بَعْضُهُمْ بَعْضاً فِي الْبُيُوتِ وَ لْيُعَزِّ بَعْضُهُمْ بَعْضاً بِمُصَابِ الْحُسَيْنِ ٧ ...»[٢]

«در خانه‌اش مراسم عزدارى به پا كرده، بى تابى نشان دهد، و آنگاه كه با همديگر در


[١] - كامل الزيارات، ص ١٩٣

[٢] - همان