آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٣٤ - ٨- همراهان شايسته و هم شأن

نسبت به خود نمى‌بينى، در سفر همراه مشو.»

امام صادق ٧ نيز فرمود:

«إصْحَبْ مَنْ تَتَزَيَّنُ بِهِ وَ لا تَصْحَبْ مَنْ يَتَزَيَّنُ بِكَ».[١]

«با كسى همسفر شو كه موجب افتخار و زينت تو باشد و با آن‌كس كه تو باعث افتخار او باشى همراه مشو.»

فردى به نام شهاب بن عبدربّه مى‌گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم:

شما از حال من آگاهيد و دست و دل‌بازى و بذل و بخششم را نسبت به برادران دينى‌ام مى‌دانيد، آيا مى‌توانم با بعضى از آن‌ها در راه مكه همراه شوم و به آنان بذل و بخشش كنم؟ حضرت فرمود:

«اى شهاب، چنين مكن. اگر تو آن‌چه دارى بر آنان ببخشايى و آنان نيز در هزينه كردن زياده‌روى كنند، به آنان ستم كرده‌اى، و [اگر تو ببخشايى‌] و آنان از خرج كردن خوددارى كنند، آن‌ها را ذليل كرده‌اى، پس با امثال خود همسفر شو.»[٢]

[١] - وسائل الشيعه، ج ١١، ص ٤١٢، ح ١٥١٣٣

[٢] - همان، ص ٤١٣، ح ١٥١٣٧