آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٣١ - ٧- انتخاب همراه

«الْآكِلَ زَادَهُ وَحْدَهُ وَ النَّائِمَ فِي بَيْتٍ وَحْدَهُ وَ الرَّاكِبَ فِي الْفَلاةِ وَحْدَهُ».[١]

«كسى كه تنها غذا بخورد، و آن‌كس كه تنها در خانه‌اى بخوابد و كسى كه در دشت، به تنهايى سفر كند.»

همچنين اسماعيل بن جابر مى‌گويد:

در مكه خدمت امام صادق ٧ بودم كه مردى از اهالى مدينه وارد شد.

حضرت از وى پرسيد: چه كسى همراه تو بود؟

پاسخ داد: هيچ كس همراه من نبود!

امام صادق ٧ فرمود: اگر همراهى مى‌داشتى، من ادب تو را مى‌ستودم. سپس فرمود: يك‌نفر شيطان است، دو نفر نيز شيطانند[٢] و سه نفر همراه و چهار نفر رفيقان‌اند.

[١] - وسائل‌الشيعه، ج ١١، ص ٤١٠، ح ١٥١٢٧

[٢] - امير مؤمنان على ٧ در نهج البلاغه تعبيرى دارند كه مى‌توانداين سخن را به خوبى معنا كند، آن حضرت مى‌فرمايد:

« ايّاكم و الفرقة فانَّ الشاذ من النّاس للشيطان كما انّ الشاذ من الغنم للذّئب»؛ همانگونه كه گوسفندِ تنها طعمه گرگ مى‌شود، انسانى هم كه تنها به مسافرت مى‌رود، در معرض حوادث و بلاها و توطئه‌هاى شيطانى قرار مى‌گيرد.( نهج البلاغه، صبحى صالح، ص ١٨٤؛ بحارالأنوار، ج ٣٣، ص ٣٧٢)