آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ٢٤ - ٥- خداحافظى و حلاليت طلبى

٥- خداحافظى و حلاليت‌طلبى‌

زائر هرگاه تصميم مى‌گيرد به زيارت برود، بر اساس توصيه امام صادق ٧، شايسته است آن را به اطلاع برادران دينى خود برساند. آن حضرت به نقل از رسول خدا ٦ فرمود:

«حَقٌّ عَلَى الْمُسْلِمِ إِذَا أَرَادَ سَفَراً أَنْ يُعْلِمَ إِخْوَانَهُ وَ حَقٌّ عَلَى إِخْوَانِهِ إِذَا قَدِمَ أَنْ يَأْتُوهُ».[١]

«مسلمانى كه قصد مسافرت دارد، شايسته است برادران خويش را آگاه سازد. بر برادران او نيز لازم است هنگام بازگشت، به ديدن وى بيايند.»

انجام اين دستورالعمل مى‌تواند ثمرات و بركات فراوانى را به‌دنبال داشته باشد؛ يكى از اين بركات، زدودن تيرگى‌ها و كدورت‌ها از دل انسان‌ها است.

افراد بشر به دليل اجتماعى بودن، در زندگى شخصى و اجتماعى خود، گرفتار تضادها و مشكلاتى مى‌شوند كه در نتيجه، رنجش و نارضايتى ديگران را به‌دنبال دارد، همسر، فرزندان، برادران و خواهران، همسايگان، همكاران، مردم كوچه و بازار و ....

[١] - وسائل‌الشيعه، ج ١١، ص ٤٤٨، ح ١٥٢٢٧