آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ١٧٧ - ٧٢- شيوه زيارت ابى عبداللَّه

٧٢- شيوه زيارت ابى عبداللَّه ٧‌

زيارت ابى عبداللَّه الحسين ٧ بايد به گونه‌اى انجام شود كه غم و حزن جانكاه آن زمان را در خاطره‌ها زنده كند و زائران را به ادامه راه آن حضرت تشويق نمايد.

امام صادق ٧ فرمود:

«اذا ارَدتَ زِيارَةَ الحُسَين فَزُرهُ وَ أَنتَ كَئِيتٌ حَزينٌ مَكرُوبٌ، شَعثاً مُغبراً جائِعاً عَطشاناً، فَانَّ الحُسَينَ ٧ قُتِلَ حَزيناً مَكرُوباً شَعثاً مُغبراً جائِعَاً عَطشاناً، و سَلْهُ الحَوائِجَ وَانصَرِف عَنهُ، وَلاتَتَّخِذهُ وَطَناً».[١]

«هر گاه خواستى حسين ٧ را زيارت كنى، آن حضرت را با حالتى غمگين، اندوهناك، ژوليده، پريشان، گرسنه و تشنه زيارت نما، زيرا حسين بن على ٧ در حالتى غمين، گرد و خاك بر صورت نشسته، و تشنه و گرسنه به شهادت رسيد، آن‌گاه نيازهاى خود را بخواه و برگرد و آنجا را وطن قرار مده.»

كرام بن عمرو، در حديثى ديگر همين نكات را از

[١] - كامل الزيارات، ص ١٤٢