آداب سفر و زيارت عتبات عاليات - قاضى عسكر، سيد على - الصفحة ١٦٢ - ٦٤- زيارت عارفانه

«كسى كه او را زيارت كند و به خدا سوگند او را بشناسد و عارف به حق او باشد، خداوند گناهان گذشته و حال او را خواهد بخشيد.»

در حديثى ديگر حسين بن محمد قمى از امام موسى بن جعفر ٧ نقل مى‌كند كه فرمود:

أَدنى‌ ما يُثاب بِهِ زائِرُ الْحُسين ٧ بِشَطِّ الْفُراتِ إِذا عرف بِحَقِّهِ وَ حُرْمَتِهِ وَ وِلايَتِهِ أَنْ يغفر لَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ ما تَأَخَّرَ».[١]

«كمترين پاداشى كه در شطّ فرات به زائر حسين بن على ٧ مى‌دهند آن است كه گناهان گذشته و حال او آمرزيده شود، مشروط به آن كه به حقّ آن حضرت و حرمت و ولايت او عارف بوده و شناخت داشته باشد.»

امام صادق ٧ نيز معرفت به امام و پيروى از آن حضرت را شرط دستيابى به مغفرت معرفى مى‌كند.

فائد حنّاط گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه فرمود:

«مَنْ زارَ الْحُسَين ٧ عارِفَاً بِحَقِّهِ يَأتَمَّ بِهِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ ما تَأَخَّرَ».[٢]

[١] - كامل الزيارات، ص ١٤٩ و ١٥٠.

[٢] - همان، باب ٥٤، ص ١٥٠، ح ٦