شُکر از شِکر شیرین تراست - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٦٦

امام صادق٧: إِلَهِي قَلَ‌ شُكْرِي‌ سَيِّدِي‌ فَلَمْ تَحْرِمْنِي‌؛

پروردگارا، شکر من ناچیز است. ای سروم، و با این وجود تو مرا از نعمتت محروم نکردی.[١]

خدایا تو را سپاس که امروز به من فرصت عشق‌ورزی به همسر و مهرورزی به فرزندم را دادی.

خدایا تو را سپاس که از جایی که گمانش رانمی برم روزی‌ام را می‌رسانی.

خدایا تو را سپاس که به‌جای مچ‌گیری، دستگیری می‌کنی.

خدایا تو را سپاس که به ما قدرت و شجاعت سپاس گذاری دادی.

خدایا تو را سپاس که به ما چشمان زیبا دادی تا زیبایی‌هایت را ببینیم.

خدایا تو را سپاس به خاطر تک‌تک ثانیه‌هایی که قلبم در آن تپید و نفس‌هایم در آن گذر کرد.

خدایا تو را سپاس به خاطر وجود پدر و مادرم.

خدایا تو را سپاس که کمال دین و اتمام نعمتت را در ولایت امیرالمومنین علی بن ابی طالب ٧ نهادی.

خدایا تو را هزاران بار سپاس که به خواسته هایم رسیدم.

خدیا تو را سپاس که فرصت جدیدی به من دادی.

خدایا تو را سپاس به خاطر دوستان خوبی که دارم.

امام علی ٧: اللَّهُمَّ وَ أَسْأَلُكَ‌ أَنْ‌ تَتَقَبَّلَ‌ مِنِّي‌ فَإِنَّكَ‌ غَفُورٌ شَكُور؛

[١] . اقبال الاعمال، ج١، ص٥٣.