شُکر از شِکر شیرین تراست - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٤١ - بی کفشی

آدم .و سگ

اَجَلّ کائنات[١] از روی ظاهر آدمی است و اَذلّ موجودات سگ و به اتّفاقِ خردمندان سگِ حق‌شناس به از آدمی ناسپاس.

سگی را لقمه‌ای هرگز فراموش نگردد ور زنی صَد نوبتش سنگ

و گر عمری نوازی سفله‌ای[٢] را به کمتر تندی آید با تو در جنگ[٣]

نمک نمک است، چه یک مُشت چه یک انگشت.

از بخشش‌های بزرگ هم باید مانند بخشش‌های کوچک تشکر کرد.[٤]

شُکر نعمت از شِکر شیرین تراست.[٥]

طعم و دل نشینی شُکر از هزاران شِکر شیرین تر و خوش تر است. چرا که آن بر جان و این بر تن نشیند.

بی کفشی

هرگز از دور زمان ننالیده بودم و روی از گردش آسمان در هم نکشیده، مگر وقتی‌که پایم برهنه مانده بود و استطاعت پای‌پوشی نداشتم. به جامع[٦] کوفه

[١] . جلیل ترین مخلوقات.

[٢] . پَست و فرومایه.

[٣]. سعدی، گلستان، باب هشتم.

[٤]. نان و نمک، ناسپاسی.

[٥]. دوازده هزار ضرب‌المثل فارسی، ص ٦٧٤.

[٦] . مسجد جامع.