شُکر از شِکر شیرین تراست - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٢٤ - حقِ نیکی کننده

عَلَى هَذَا الْوَجْهِ تَرَى الْعَجَب‌» این‌چنین و روى اين اصل بندگى كرده و شكرگزار باشى و در اين صورت عجایبی از فضل خداخواهی ديد.[١]

وقت غذا

امام علی ٧: به هنگام غذا خوردن خدای تعالی را یاد کنید وَ لَا تَلْغَطُوا فَإِنَّهُ نِعْمَةٌ مِنْ نِعَمِ اللَّهِ وَ رِزْقٌ مِنْ رِزْقِهِ ؛ و حرف های نامربوط و ناسپاسانه نگویید، زیرا غذا نعمتی از نعمت های الهی و رزقی از رزق‌های خداوندی است و بر شما واجب است که آن نعمت را شکر و خدا را یاد کنید و ستایشگر حق‌تعالی باشید.[٢]

نتیجه ی شکر

امام علی ٧: ثَمَرَةُ الشُّكْرِ زِيَادَةُ النِّعَمِ؛

نتیجه‌ی شکر زیادی نعمت‌هاست.[٣]

حقِ نیکی کننده

امام سجاد ٧: «حَقُ‌ ذِي‌ الْمَعْرُوفِ‌ عَلَيْكَ» حق کسی که به تو احسان کند این است که احسانش را، قدردانی کنی و خوبی او را بگویی و دعای میان خود و خدا را برای او مخلصانه کنی چون چنین کردی شکر او را در نهان و آشکار

[١]. مصباح الشریعه، ص ٢٤.

[٢]. وسایل الشیعه، ج ٢٤، ص ٣٥٠.

[٣]. تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ح ٦١٧٤.