شُکر از شِکر شیرین تراست - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٦١ - شُکر در شعر

حق نعمت شناختن در کار نعمت افزون کند به نعمت خوار[١]

در نعمت خدای بگشاید شکر کن تا خدا بیفزاید[٢]

اذ مِن الشکر عَم آلاؤه و مِن الشکرِ دام نعماؤه[٣]

شکر باشد کلید گنج مزید گنج خواهی مده ز دست کلید[٤]

مهتران جهان همه مردند مرگ را سر همه فرو کردند

زیر خاک اندرون شدند آنان که همه کوشک‌ها برآوردند

از هزاران هزار نعمت و ناز نه به آخر به جز کفن بردند؟

بود از نعمت آن چه پوشیدند و آن چه دادند و آن چه را خوردند[٥]

ای پسر ار[٦] عمر تو یک ساعت است ایزد را بر تو درو[٧] طاعت است

[١]. نظامی، خمسه، هفت‌پیکر،٣٤.

[٢]. انوری، امثال وحِکم دهخدا، ج ٢، ص ١٠٢٧.

[٣] . شکر نعمت سبب فراوانی و دوام نعمت می شود.

[٤]. جامی، هفت‌اورنگ، سلسله الذهب، دفتر اول.

[٥] .رودکی، قطعه، ٤١.

[٦] . اگر.

[٧] . در آن عمر.