شگفتي‌هاى آفرينش (ترجمه توحيد مفضل) - ميرزايي، نجفعلي - الصفحة ٣٠ - ٧ - معجزات كلام امام صادق(ع)

و انديشه زياد نياز ندارد در اين كتاب وجود دارد؛ از جمله:

١- هنگامى كه امام- عليه السّلام- در باره عجايب آفرينش ماهى سخن مى‌گويند، مى‌فرمايند: «ماهى، آب را از دهان مى‌گيرد و از دو گوش بيرون مى‌كند تا چون ديگر حيوانات از فوايد هوا بهره ببرد».

اين سخن بروشنى بيانگر استفاده ماهى از «اكسيژن» هواست كه قرنها پس از سخن امام كشف شده است.

٢- هنگامى كه امام- عليه السّلام- در باره ستارگان و حركت آنها سخن مى‌گويد، براى هر ستاره دو حركت را ذكر كرده‌اند، آنگاه اين دو حركت را به حركت كردن مورچه بر روى سنگ آسياب به سمت چپ و حركت سنگ به سمت راست تشبيه كرده‌اند. در چنين صورتى سنگ به جانب راست مى‌گردد و مورچه با اينكه با سنگ مى‌گردد امّا خود نيز به جانب مخالف و از راست به چپ مى‌گردد.

از سخن و مثال امام- عليه السّلام- مى‌توان به حركت «وضعى» و «انتقالى» و جهت حركت ستارگان پى برد. البته امام- عليه السّلام- در اين بخش و بسيارى از قسمتهاى ديگر مفصّلا بحث كرده‌اند و اگر دانشمندان متخصص هر رشته به گرد هم آيند و به بحث بنشينند بى‌شك دهها و صدها قانون حتى كشف نشده را در مى‌يابند. اما افسوس كه بشر با بى‌اعتنايى به سخنان معصومين- عليهم السّلام- بزرگترين ستم را بر خود روا مى‌دارد.

٣- امام- عليه السّلام- در بحث «هوا»، آن را عامل حركت امواج صدا دانسته‌اند، امروز نيز به اثبات رسيده كه در مكان بى‌هوايى (خلأ) امواج به حركت در نمى‌آيند. نيز مركّب بودن هوا و جسم بودن آن بدرستى از سخن امام- ع- فهميده مى‌شود در صورتى كه در آن اعصار مردم به مركّب بودن هوا و جسم بودن آن‌