درسهايى از وصيت نامه امام خمينى( ره) - شفيعى مازندرانى، محمد - الصفحة ٨٩

١. وحدت ميان همه گروه‌هاى كشور.

٢. وحدت ميان همه كشورهاى اسلامى بلكه همه مسلمانان جهان (وحدت بين‌المللى اسلامى).

امام مى‌فرمود:

جامعه اسلامى از هر نژاد و ملّيتى، بايد ابراهيمى شود تا به خيل امّت محمد صلى الله عليه و آله بپيوندد و يكى گردد و يَدِ واحده شود.[١]

امام آرزومند آن بود كه در جهان، دولتى اسلامى با جمهورى‌هاى مستقل تشكيل شود.[٢]

ام به تشكيل بسيج جهانى مسلمانان مى‌انديشيد. او در يكى از هشدارهايش فرمود:

راستى اگر بسيج جهانى مسلمين تشكيل شده بود، [آيا] كسى جرأت اين همه جسارت و شرارت را با فرزندان معنوى رسول اللّه صلى الله عليه و آله داشت؟[٣]

٣. وحدت همه مستضعفان جهان (وحدت بين‌المللى مستضعفان). امام به مستضعفان توجّه ويژه داشت و مى‌فرمود:

مستضعفان جهان از هر مرام و مسلكى باشند، حزبى تشكيل دهند.[٤]

امام اين حزب را «حزب جهانى» لقب داد[٥] و فرمود:

مستضعفين در طول تاريخ به حمايت و كمك انبيا شتافتند.[٦]

٤. وحدت همه انسان‌ها (وحدت بين‌المللى انسان‌ها).

امام در اين باره مى‌فرمود:

همه ملل دنيا با هم متّحد شوند و يك امّت بزرگ پديد آورند.[٧]

امام همواره به ياران خود و به همگان چنين توصيه مى‌فرمود:

شما آقايان كه مردم را هدايت مى‌كنيد، همه را به وحدت كلمه دعوت كنيد. خداى تبارك و تعالى امر فرموده است كه: «واعتصموا بحبل اللّه‌» اجتماع كنيد، لكن اجتماع با تشبّث به حبل اللّه.

[١]. همان، ج ٢١، ص ٢٩٩.

[٢] شفيعى مازندرانى، محمد، درسهايى از وصيت نامه امام خمينى(ره)، ١جلد، دفتر نشر معارف - قم، چاپ: پنجاه و هشتم، ١٣٩٠.

[٣]. همان، ج ٢، ص ٢٤٤.

[٤]. همان، ج ١٧، ص ٢٤٩.

[٥]. همان، ج ٨، ص ٢٥٠ و ٢٧٨.

[٦]. همان، ج ٦.، ص ١٨٩.

[٧]. همان، ج ١٣، ص ٢٢٥.