و نيز در حديثى راوى مى‌گويد: «از امام هشتم، امام رضا عليه السلام شنيدم كه فرمود: به خدا سوگند اگر رهبر حكومت اسلامى شوم، به خوراك ساده و معمولى و پوشاك خشن و عادى قناعت خواهم كرد؛ در حالى كه قبل از آن، خوراك خوب و گوارا مى‌خوردم و لباس نرم و ارزنده بر تن مى‌كردم، و نيز خود را به زحمت در خواهم افكند، در حالى كه قبل از آن در آسايش به سر مى‌بردم».[٣] «مُعلّى» يكى از ياران امام صادق عليه السلام به ايشان گفت: «اگر حكومت در دست شما بود، ما هم زندگى خوشى داشتيم (به نوا مى‌رسيديم)». امام پاسخ داد:

هيهات يا معلّى، اما واللّه لوكان ذلك ماكان الّا سياسة اللّيل و سياسة النّهار و لبس الخشن و اكل الخشب؛[٤]

هيهات اى معلّى! به خدا سوگند اگر چنين شود (حكومت در دست ما قرار گيرد) جز اين نيست كه شب در سياست‌گزارى و روز در (اجراى) سياست طى شود، (همراه با) پوشيدن لباس خشن و خوردن غذاى ساده.

[١]. صبحى صالح، نهج‌البلاغه، ص ٤٣٨.

[٢]. محدّث نورى، مستدرك الوسائل، چاپ قديم، ج ١، ص ٧٩.

[٣]. رضى‌الدين طبرسى، مكارم الأخلاق، ص ١١٥.

[٤]. اصول كافى، ج ١، ص ٤١٠.