كه خداوند، آن را گشوده و شرايط وافرادش را تعريف نموده است تا از گذرگاه شفيعان، رحمتش را بر بندگانش برساند، پس دلسوزى شفيعان، پرتوى از اشعه به عاريت گرفته شده آن خورشيد نامتناهى است.

شبهه سوّم:

مقصود از «شفاعت»؛ يعنى وجود دو حكم مختلف در حقّ بنده است؛ يك حكم قبل از شفاعت كه همان كيفر و عذاب مى‌باشد و حكم بعد از شفاعت كه آن رهايى از عذاب ورسيدن به نعمت الهى است. اگر حكم اوّلى با عدالت وحكمت سازگار باشد، در اين صورت، شفاعت، مخالف با عدالت خواهد بود و اگر حكم دوّمى با عدالت وحكمت سازگار باشد، در اين صورت، حكم اوّلى ظلم خواهد بود.

پاسخ: براى اين حالت، نمونه‌هايى وجود دارد؛ يكى از نمونه‌هايش فرود آمدن بلا قبل از دعا، صدقه دادن و يا صله رحم‌است و بر طرف شدن بلا بعد از بجا آوردن دعا، پرداخت صدقه ويا انجام صله رحم‌است، همان طور كه در فرودآمدن بلا، حكمتى هست، در برطرف شدن بلا نيز به وسيله اسباب فوق، حكمتى است.