در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٧ - ٢ - شفاعت شرعى وصحيح
فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُواْ فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ* خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلَّا مَا شَاء رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ* وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُواْ فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ إِلَّا مَا شَاء رَبُّكَ عَطَاء غَيْرَ مَجْذُوذٍ.[١]
«امّا آنان كه بدبخت شدند، در آتشاند؛ وبراى آنان در آن جا، زفير وشهيق (نالههاى طولانى دم وباز دم) است. جاودانه در آن خواهند ماند تا آسمان وزمين بر پاست، مگر آنچه پروردگارت بخواهد. پروردگارت هر چه را بخواهد انجام مىدهد. امّا آنان كه خوشبخت وسعادتمند شدند، جاودانه در بهشت خواهند ماند تا آسمانها وزمين بر پاست؛ مگر آنچه پروردگارت بخواهد! بخششى است قطع نشدنى».
باتوجّه به اين كه خداوند متعال بر ماندگارى اشقيا در آتش و جاودانگى سعادتمندان در بهشت فرمان داده است- واين را همانند ماندگارى آسمان وزمين قرار داده است- ولى با اين وضعيّت، آن را به مشيّت خويش منوط دانسته تا متوجّه سازد كه كارها از اختيار او خارج نيست، حتّى آن كارهايى كه حكم قطعى الهى در مورد آن صادر شده باشد.
پس هنگامى كه حتّى حكم قطعى خداوند، قدرت را از او بر نمىدارد واو را مجبور به چيزى نمىكند وچيزى را بر او واجب نمىگرداند، آيا
[١] - هود( ١١): ١٠٨- ١٠٦.