در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢١ - ١ - شفاعت باطل

[مباحثى پيرامون‌] شفاعت‌

معناى شفاعت‌

مادّه «شَفَعَ» در سى جاى قرآن كريم آمده است. با دقّت در اين موارد، مى‌توانيم با روشن بينى بهترى، مفهوم «شفاعت» را در قرآن كريم بررسى نماييم.

معناى آن در محاورات عاميانه وعرفى، اين است كه:

«شخصى نزد كسى ديگر برود؛ براى آنكه او در مورد حقّى، يا حكمى كه براى شخص سوّمى ثابت شده است، گذشت نمايد».[١]

بنابراين «شفاعت» در قرآن كريم بر دو قسم است.

[اقسام شفاعت‌]

١- شفاعت باطل:

«شفاعت باطل» شفاعتى است كه حاوى شرك است؛ مثلًا مشركان در مورد بت مى‌گويند:

... هَؤُلاء شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللّهِ ....[٢]

«اينها شفيعان ما نزد خدا هستند».

[١] - رك: شرح الازهار، أحمد المرتضى: ١/ ٤.

[٢] - يونس( ١٠): ١٨.