١- پيامبر اكرم (ع) دو نماز را بدون هيچ عذرى با هم مى خواندند. اين حديث، در صحاح: بخارى‌[١]، مسلم‌[٢]، سنن ابى داوود[٣]، ترمذى‌[٤]، نسائى‌[٥]، موطّأ[٦]، سنن دارقطنى‌[٧]، معجم كبير طبرانى‌[٨]، كنز العمّال‌[٩]، آمده است.

در ضمن، يادآور شده اند كه:

«رسول خدا (عليهما السلام) در حالت عذر هم، بين دو نماز را جمع مى كردند».[١٠]

ابن عبّاس هر دو نوع روايات را از پيامبر (ع) نقل مى كند، به اين ترتيب، از عمل رسول خدا (عليهما السلام) چنين فهميده مى شود كه جمع دو نماز، مطلقا جايز است.

[١] - صحيح بخارى: ١/ ١٤٠، باب وقت المغرب.

[٢] - صحيح مسلم بشرح النووى: ٥/ ٢١٥، كتاب صلاة المسافر، الجمع بين الصلاتين فى السفر.

[٣] - سنن ابن داود: ٢/ ٦، كتاب الصلاة، باب الجمع بين الصلاتين، ح ٢١٤.

[٤] - سنن ترمذى: ١/ ٣٥٥.

[٥] - سنن نسائى: ١/ ٤٩١.

[٦] - الموطّأ: ٩١.

[٧] - سنن دارقطنى: ١/ ٣٩٥.

[٨] - معجم كبير: ١٠/ ٢١٨، ح ١٠٥٢٥

[٩] - كنز العمال: ٨/ ٢٤٦.

[١٠] - سنن دارقطنى: ١/ ٣٨٩، صحيح مسلم بشرح النووى: ٥/ ٢١٨.