كردند. حضرت فرمود: آيا نشنيديد كه خداوند با اشك چشم و با حزن قلب، كسى را عذاب نمى‌كند، ولى با اين عذاب مى كند- و اشاره به زبان كردند- يا رحمت مى كند».[١]

٧- گريه پيامبر (ص) بر نوه‌اش امام حسين (ع).

از امّ فضل دختر حارث روايت شده كه بر رسول خدا (ص) وارد شد و گفت:

«اى رسول خدا! من امشب خواب بدى ديدم. حضرت فرمود: آن چيست؟ گفت: آن خواب بسيار بد است. فرمود آن چيست؟ گفت: ديدم گويا قطعه‌اى از پيكر شما قطع شد و در دامن من گذاشته شد. پيامبر (ص) فرمود: خواب خوبى ديدى؛ فاطمه ان شاءالله فرزندى مى زايد و او در دامان تو خواهد بود. فاطمه حسين را به دنيا آورد و چنان كه پيامبر (ص) فرموده بود، در دامن من قرار گرفت. روزى بر پيامبر (ص) وارد شدم و امام حسين (ع) را در دامان او قرار دادم، سپس توجّه به پيامبر (ص) كردم كه اشك از چشمان او جارى است. گفتم: اى رسول خدا! پدر و مادرم فداى تو باد! شما را چه شده است؟! فرمود: جبرئيل به نزد من آمد و به من خبر داد كه امّتم اين فرزندم را مى كشند. گفتم: اين؟! فرمود: بله و به همراه خود، خاك سرخى از خاك او را برايم آورد».

[١] - صحيح مسلم: ٢/ ٦٣٦، كتاب الجنائز، باب ٦.