در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٨ - بحث چهارم سخنان ائمه اطهار(عليها السلام) درباره گريه

- خداوند قاتل او را و كسى كه او را يارى نكرد، لعنت كند و آنچه به ما اهل بيت (از مصايب) نازل شده است، به خداوند شكايت مى كنم ...».[١]

٦- ابى هارون مكفوف مى گويد:

«امام صادق (ع) به من گفت: اى هارون! شعرى درباره حسين (ع) بخوان. هارون مى گويد: شعرى خواندم. امام فرمود: همان گونه كه در ميان خود مرثيه سرايى مى كنيد، براى من هم آن چنان بخوان- يعنى با سوز- ابى هارون مى گويد: اين شعر را سرودم:

«بر قبر حسين (ع) گذر كن و به استخوانهاى پاك او بگو».

ابى هارون گويد:

«امام گريه كرد و سپس فرمود: زيادتر بگو، قصيده اوّل را خواندم، امام گريست و صداى گريه را از پشت پرده شيندم. هنگامى كه شعرم تمام شد. امام فرمود: اى ابا هارون! هر كس شعرى درباره حسين (ع) بگويد و بگريد و ده نفر را بگرياند، بهشت براى آنان واجب مى شود. و كسى كه شعرى درباره حسين (ع) بخواند و بگريد و پنج نفر را بگرياند، بهشت بر آنان واجب مى شود. و كسى كه شعرى درباره حسين (ع) بسرايد و بگريد و يك نفر را بگرياند، بهشت بر آن دو واجب مى شود. و كسى كه‌

[١] - امالى، صدوق: ٣٩٢؛ بحار الأنوار: ٤٦/ ١٧٢.