در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٩ - بحث سوم سيره مسلمانان در گريه بر مرگ مؤمنان

بحث سوّم: سيره مسلمانان در گريه بر مرگ مؤمنان‌

سيره مسلمانان بعد از وفات رسول خدا (ص) بهترين دليل بر جايز بودن گريه است. بر اساس اين سيره مسلمانان و بزرگان اصحاب بر مردگان با ايمان خويش، گريسته‌اند و در رثاى‌[١] آنان شعر سروده‌اند.

ما در اين جا برخى ازشواهد تاريخى كه دلالت بر صحيح و مشروع بودن گريه دارند، ذكر مى كنيم:

١- امام على (ع) هنگام دفن پيامبر اكرم (ص) بر قبر وى ايستاد و گفت:

«هر آينه صبر، نيكوست، مگر براى تو و بى تابى زشت است، مگر براى تو و اين مصيبت بزرگ است و هر مصيبتى بعد از تو، كوچك است».

٢- امام على (ع) در رثاى پيامبر اكرم (ع) اشعارى سروده‌اند:

[١] -« رثا» در اين جا با« گريه» فرقى ندارد؛ و رثا: رثو الميّت، بكاه و عدّد محاسنه( المنجد فى اللغه والاعلام).