در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٩ - بحث دوم گريه پيامبر خاتم (ص) و پيامبران(عليها السلام) بر مرگ مؤمنان

بحث دوّم: گريه پيامبر [خاتم‌] (ص) و پيامبران (عليها السلام) بر مرگ مؤمنان‌

١- پيامبر اكرم (ص) در مرگ عمويش «حمزه» گريست و ديگران را نيز تشويق نموده بر او بگريند.

ابن سعد مى گويد:

«بعد از جنگ احد، وقتى پيامبر (ص) صداى گريه را از خانه‌هاى انصار شنيدند كه بر شهداى خود گريه مى كردند، اشك از چشمان آن حضرت جارى شد و گريه كرد و فرمود: لكن حمزه گريه كننده‌اى ندارد. سعد بن معاذ سخن پيامبر اكرم (ص) را شنيد. به نزد زنان قبيله بنى عبد الاشهل آمد و جريان را به آنان گفت. بعد از آن روز، زنان انصار، اوّل بر حمزه گريه مى كردند و سپس بر شهيد خود مى گريستند».[١]

اين حديث، فقط متضمّن فعل پيامبر (ص) نمى‌باشد بلكه متضمّن تقرير حضرت و امر وى بر گريه نيز مى باشد. از اين حديث به خوبى استفاده مى شود كه گريه بر مرگ مؤمنان، امر مرسوم و متداولى در عصر بعثت بوده است.

[١] - طبقات ابن سعد: ٣/ ١١؛ مغازى واقدى: ١/ ٣١٧- ٣١٥؛ امتاع الاسماع: ١/ ١٦٣؛ مسند احمد: ٢/ ٢٩، ح ٤٩٦٤؛ تاريخ طبرى: ٢/ ٢١١؛ سيره ابن هشام: ٣/ ٩٩.