اين همان اصلى است كه به وسيله آن، بدعت از تطبيق و بدعت گذارى از پيروى، مشخّص مى‌شود. اينك پيرامون اين قضيه تصريحات و سخنان برخى از علما را نقل مى نماييم.

سخنان برخى از علما پيرامون مسأل بدعت‌

الف: ابن‌رجب حنبلى در شرح حديث شريف نبوى كه مى‌فرمايد: «و از تازه‌هاى امور، بپرهيزيد؛ چرا كه هر بدعتى، ضلالت است» مى‌گويد:

«اين سخن براى بر حذر داشتن مردم از پيروى امور جديد بدعت گذارى شده است و بر اين امر تأكيد نموده و مى‌فرمايد: هر بدعتى، ضلالت است و مراد از بدعت، آن چيزى است كه اصلى در شريعت براى آن وجود ندارد تا بر آن دلالت كند و امّا آنچه اصلى دارد،- اگر چه از نظر لغوى، بدعت باشد- بدعت نيست.

و در صحيح مسلم از جابربن عبدالله (رض) از پيامبر (ص) روايت مى‌كند كه آن حضرت در خطبه‌اش مى‌فرمود: در واقع، بهترين سخن، كتاب خداست و بهترين هدايت، هدايت محمّد است و بدترين كارها تازه‌هاى آن است و هر بدعتى، ضلالت است ....

و اين كه فرمود: هر بدعتى، ضلالت است، از سخنان جامعى است كه چيزى از آن خارج نمى‌شود و آن اصل بزرگى از اصول دين است و شبيه سخن ديگرى از آن حضرت است كه مى‌فرمايد: كسى كه در اين زمان ما چيز تازه‌اى پديد آورد كه در آن (دين) نيست،