در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٠ - دلايل كسانى كه مسح پاها را لازم مى دانند

ومشهود است، همان طورى كه مقصود از «عبادى و عبوديّت»، چيزى است كه به تزكيه نفس بر مى گردد.

در جواب مى گوييم: ما ايمان داريم كه شارع مقدس در تكاليف واحكام شرعى، مصلحت بندگان خود را لحاظ كرده است و به آنان امر نمى‌كند، مگر آن كه مصلحتى در آن باشد وآنها را از چيزى نهى نمى‌كند، مگر آن كه مفسده اى در آن وجود دارد. با توجّه به اين مطالب، احكام خداوند از نظر مصالح ومفاسد، به آراى مردم ارتباطى ندارد بلكه خداوند متعال آنان را به تكاليفى كه با ادلّ قوى وبر اساس حكمت ومصلحت واقعى بندگان تنظيم شده است.

ولى اوّلين دليل وسند محكم احكام خداوند، همانا «قرآن كريم» است و در آيه وضو، مسح را براى پاها دستور داده است وبايد تسليم اين فرمان قرآن بود.

امّا تميزى پاها از چرك وآلودگى، چيزى است كه قبل از مسح پاها بايد آن را انجام داد؛ زيرا روايتهايى وجود دارد كه مخصوص اين گونه موارد هست كه مى گويد: «طهارت اعضا ومواضع وضو، قبل از وضو لازم است». و شايد عمل رسول خدا (ص) كه پاهايش را- بر اساس بعضى از اخبار- مى شست، از