در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤١ - دلايل كسانى كه مسح پاها را لازم مى دانند

اين باب بوده است ويا اين كه ايشان مى خواست پاهايش خنك شود ويا نظافت بيشترى يه پاهايش بدهد (والله اعلم)[١].

و اگر مطلب آن چنان بود كه افكار ما براى ما تنظيم كرده است، چنان مى شد كه امام على (ع) فرمود:

«اگر نمى ديدم كه رسول خدا (ص) روى پاهايش را مسح مى كند، گمان مى كردم كه مسح باطن پاها از ظاهرشان سزاوار تر است».[٢]

از توجيهات ديگرى كه براى وجوب شستن پاها در وضو شده گفتار صاحب «تفسير المنار» است. او مى نويسد:

«جمهور اهل سنّت به اجماع اصحاب وعمل مسلمانان صدر اوّل اسلام اعتماد كرده اند».[٣]

اين استدلال خيلى ضعيف تر از آن است كه ذكر شود؛ زيرا در ميان اصحاب، كسانى بودند كه مسح مى كردند وخود او قبلًا به آن اعتراف كرده است (كه هم شستن وهم مسح از اصحاب وتابعين روايت شده، البتّه عمل شستن، بيشتر وغالب بوده است)[٤].

پس اين ادّعاى اجماع چگونه مى تواند صحيح باشد؟ در حالى كه قول به مسح، از سلف اصحاب وتابعين نقل شده است. امّا اين كه عمل‌

[١] - المسائل الفقهيّه: ٩٦.

[٢] - وسائل الشيعه، ابواب وضو، باب ١٣ ح ٩.

[٣] - تفسير المنار: ٦/ ٢٢٨.

[٤] - تفسير المنار: ٦/ ٢٢٨.