در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٣ - آيه وضو در قرآن
«اى اهل ايمان! چون خواهيد براى نماز بر خيزيد، پس صورت و دستها را تا مرفق (آرنج) بشوييد و سر و پاها را تا برآمدگى پا مسح كنيد.»
اين آيه بحثهاى عديده اى از فقه را در بردارد وحكم پاها را در وضو مشخّص كرده است؛ مى فرمايد: اعضا در وضو دو قسم است؛ اعضايى كه بايد شسته شوند واعضايى ديگرى كه بايد مسح گردند؛ امّا اعضايى كه بايد شسته شوند، عبارتند از: صورت ودستها و اعضايى كه بايد مسح شوند، عبارتند از: سر وپاها؛ بنابر اين، آيه شريفه به طور روشن، حكم پاها را در وضو مشخّص كرده است. كلم وَأَرْجُلَكُمْ را بعد از عبارت وَامْسَحُواْ آورده است واگر بنا بود پاها شسته شود، مناسب بود كه آن را پشت سر فاغْسِلُواْ ذكر كند واين مطلب از بديهيات در علم ادبيات است؛ بنابر اين أَرْجُلَكُمْ- چه مجرور باشد- وچه منصوب- از آن جايى كه پشت سر وامْسَحُواْ قرار گرفته است، به ما مى رساند كه پاها در وضو بايد مسح شوند.
توضيح: اگر أَرْجُلَكُمْ مجرور باشد- چنان كه ابن كثير، حمزه، ابو عمرو وعاصم در روايت ابو بكر از او، آن را با جر قرائت كرده اند- عطف بر ( (رؤوس)) مى باشد وهر دو در وضو محكوم به مسح مى شوند؛ زيرا فعل وَامْسَحُواْ عامل آنها مى باشد.
و اگر أَرْجُلَكُمْ منصوب باشد، چنان كه نافع، ابن عامر وعاصم در روايت حفص از او با نصب قرائت كرده اند، عطف بر محل رُؤُوسِكُمْ