در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٣ - منشأ اختلاف روايات

جمع بين مسح، غسل و تخيير بين آنها

قبلًا گذشت كه برخى قايل به جمع بين «مسح» و «غسل» مى باشند واستدلالشان آن است كه احتياط چنين جمعى را اقتضا مى كند.

جواب به اين ديدگاه اين است كه، اصولًا احتياط در آن جاست كه شك باشد ودر اين جا چون دليل شرعى بر وجوب مسح اقامه شده است، شك از بين مى رود. اين عمل به احتياط است، امّا تخيير در جايى است كه دليل بر هر دو طرف اقامه شده باشد؛ مثلًا آيه وضو ويا حديث وعمل رسول الله (ص) بر مشروعيّت مسح وشستن دلالت كند، در چنين موردى مكلّف مى تواند يكى از آنها را اختيار كند، ولى اين معنا از آيه وضو استفاده نمى شود، روايات وعمل رسول الله (ص) چنين تخييرى را نمى رساند؛ بنابر اين، نمى توان قايل به تخيير شد؛ زيرا نمى توان مكلّف را بين دو امر، مخيّر كرد كه يكى صحّت و مشروعيّتش ثابت شده وديگرى ثابت نشده است. همچنين روشن شد كه هم تلاشهاى مدّعيان شستن، براى اثبات مشروعيّت آن، با ناكامى مواجه شده‌اند.

منشأ اختلاف روايات‌

قبلٍاً گفته شد كه مسائلى از قبيل «وضو» كه هر روز تكرار مى شود ورسول خدا (ص) و اصحاب، شبانه روز آن را انجام مى دادند، نمى بايست در آن چنين اختلافى پيدا شود ولى متأسّفانه اختلاف سنگينى بين مسلمانان در وضو به وقوع پيوسته وهمچنان ادامه دارد.