به غسل بيشتر است، فايده‌اى ندارد وقول غسل را ثابت نمى كند؛ زيرا ممكن است انگيزه هاى سياسى، آن را گسترش داده باشد؛ مثلًا خليفه مذهبى را اختيار مى كرد وراويان را موظّف به ترويج آن مى نمود؛ از جمله توجيهات، گفت قرطبى است كه:

«كلم مسح، لفظ مشتركى است كه هم به معناى شستن و هم به معناى مسح مى‌آيد».[١]

به گفته مؤلف تفسير المنار: «اين گفتار، پايه اى است؛ چگونه مسح به معناى غسل است؟ اگر چنين است پس چرا در اين آيه هم كلم غسل و هم مسح آمده؟ و اگر چنين بود، بايد در مورد سرهم گفته مى شد كه هم مى توان مسح كرد و هم شست، علاوه بر اينها، مقتضاى اين استدلال وجوب شستن نيست بلكه تخيير بين مسح و شستن است؛ بنابر اين، چه دليلى بر بطلان مسح وجود دارد؟!».[٢]

[١] - الجامع لأحكام القرآن: ٦/ ٩٢.

[٢] - تفسير المنار: ٦/ ٢٣٣.