در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٠ - دلايل كسانى كه مسح پاها را لازم مى دانند

را مسح كرديم. رسول خدا بلند فرمود:

ويل للأعقاب من النار[١]؛

واى بر پاشنه ها از آتش جهنّم.

اين حديث اگر صحّت داشته باشد، دليل بر مسح مى شود؛ زيرا پيغمبر خدا مسح آنها را انكار نكرد بلكه به نوعى آن را تأييد فرمود وآنچه را كه بر آنها انكار كرد، كثيف بودن پاشنه هاى آنها بود[٢]. و اين انكار صحيح و بجاست؛ زيرا در بين مسلمانان، اعرابى بوده اند كه بول بر پاشنه هايشان مى پاشيد؛ به ويژه موقعى كه در سفر بوده اند، حضرت رسول (ص) نيز آنان را به دليل عدم رعايت نجاست بول، از آتش مى ترساند تا با چنين پاشنه هاى نجسى وارد نماز نشوند.

برخى از اخبار بر شستن پاها در وضو، دلالت دارند؛ مانند حديث حمران، آزاد كرد عثمان بن عفّان كى مى گويد: ديدم عثمان دستهايش را سه مرتبه شست، سپس دست راستش را در آب وضو شست، آنگاه مضمضه واستنشاق كرد و آب را بيرون ريخت».[٣]

ودر همان روايت آمده است:

[١] - جمل:« ويل للأعقاب من النار» در حديث عمر، عائشه وابى هريره آمده كه تمام آنها بر اساس معيارهاى مسلم و بخارى، صحيح مى باشند.

[٢] - نظر محمّد رشيد رضا در تفسير المنار: ٦/ ٢٨٨ نيز همين است.

[٣] - صحيح بخارى: ١/ ١٤٠/ باب ١٢٠.