در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٢ - دلايل كسانى كه مسح پاها را لازم مى دانند
تيمّم به جاى دو غسل (شستن)، دو مسح قرار داده ودو مسح وضو را رها نموده است؟[١] او مرتّباً مى گفت: وضو داراى دو غسل ودو مسح است[٢].
و وقتى كه خبر ربيع دختر معوذ بن عفراى انصارى مبنى بر اين كه پيغمبر نزد او وضو گرفته وپاهايش را شسته است، به او (عبد الله بن عبّاس) رسيد، نزد آن زن آمد واز او سؤال كرد: از كجا چنين مطلبى را نقل مى كنى؟ وبه آن زن گفت: يك عدّه از روى لجاج وغرض مى گويند: در پاها شستن لازم است وحال آن كه من در كتاب خدا فقط مسح را يافتم[٣].
ثانياً: اگر اين مطلب درست باشد وپاها بايد شسته شود، مى بايست به تواتر روايت مى شد؛ امورى مثل وضو براى عموم مسلمين- از كوچك، بزرگ وزن ومرد- است وهر روز به آن نياز پيدا مى كنند؛ بنابر اين، معنا ندارد كه (بدون تواتر) روايت شود. واگر تكليف مسلمانان چيزى غير از مدلول آيه (مسح) بود، مى بايست مسلمانان در همان زمان پيغمبر (ص) به آن علم پيدا مى كردند وجزء امور مسلّم
[١] - كنز العمّال: ٥/ ١٠٣ ح ٢٢١٣.
[٢] - همان، ح ٢٢١١. علامه بحر العلوم در منظوم فقهى خود( درؤة النجف) با توجّه به اين حديث، سروده است: وضو نزد ما دو غسل است ودو مسح وكتاب( خداوند) مؤيّد ما است؛ غسل، براى صورت ودست هاست. ومسح براى سر وپاها است».
[٣] - سنن ابن ماجه: ١/ باب ٥٦، در غسل قدمين؛ كنز العمّال: ٩/ ٤٣٢ ح ٢٦٨٣٧( با اختلاف مختصر).