در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٣ - دلايل كسانى كه مسح پاها را لازم مى دانند

نزد آنها مى شد وديگر جاى انكار وترديد آن نبود وچون چنين نشده معلوم مى شود كه اين اخبار هم سست وبى پايه است.

ثالثاً: روايات در طهارت پاها متعارض است؛ برخى از آنها مانند حديث حمران وابن عاصم، بر شستن دلالت دارند، برخى ديگر همچون حديثى كه بخارى‌[١]، احمد، ابن ابى شيبه، ابن ابى عمير، بغوى، طبرانى وماوردى با سند موثّق: از ابى اسود دئلى از عباد بن تميم، از پدرش روايت كرده اند كه گفت: رسول خدا (ص) را ديدم كه وضو مى گرفت وپاهايش را مسح كرد. همچنين شيخ طوسى نيز با سند صحيح از زراره وبكير، دو پسر اعين نقل نموده است، امام محمد باقر (ع) مانند وضوى رسول خدا وضو گرفت، سپس سر و دو پاى خود را تا كعبين، با باقيماند آبى كه در دستهايش بود، مسح نمود[٢].

ابن عبّاس نيز وضوى رسول خدا (ص) را تشريح نمود وبا مسح بر پاها آن را انجام داد[٣].

حال، اين روايات متعارض، با تعارض، ساقط مى شوند ومرجع در اين موارد، كتاب الله است وراهى غير از آن نيست»[٤] و دانستيم كه قرآن كريم، مسح را براى پاها ذكر كرده است.

[١] - الاصابه: ١/ ١٨٧( عسقلانى در شرح حال تميم بن زيد، از آنها نقل كرده است).

[٢] - تهذيب الاحكام: ١/ ٥٦ ح ١٥٨.

[٣] - مجمع البيان: ٣/ ٢٠٧.

[٤] - المسائل الفقهيّه: ٩٥- ٩٢.