تجارت در آينده: درآمدى بر سازمان تجارت جهانى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ١٥٤ - پرسش و پاسخ اعلاميه استقلال

در سال ١٩٩٥، نروژ ٥/ ٢ ميليون دلار براى تأسيس صندوق امانى(Trust Fund) جهت استفاده كشورهاى با حداقل توسعه‌يافتگى هزينه كرد. همچنين در اين زمينه تعدادى كنفرانسهاى عالى سازماندهى شدند. يكى از نتايج حاصل از كنفرانس وزراى اعضاى سازمان تجارت جهانى در سنگاپور (١٩٩٦) اين بود كه وزرا تصميم گرفتند به منظور تقويت رويكردى منسجم در قبال جنبه‌هاى تجارى مؤثر بر توسعه اقتصادى كشورهاى با حداقل توسعه‌يافتگى، نشستى در سطح عالى در اوايل ١٩٩٧ در ژنو داشته باشند.

كشورهاى با حداقل توسعه‌يافتگى دراين‌باره چه بايد كنند؟

در كنار اصلاحات داخلى، آنها بايد با در نظر گرفتن اولويت‌ها، خود را براى مذاكرات آتى آماده نمايند. هدف اين است كه يك كشور بتواند به طور مؤثرى مواضع خود را اعلام و از منافع خود در سازمان تجارت جهانى دفاع كند و در نتيجه در روند تكامل سازمان تجارت جهانى نقش مؤثرى ايفا نمايد و بر مذاكرات آتى سازمان تجارت جهانى نيز مؤثر باشد. نهادسازى و توسعه منابع انسانى كليدهاى اساسى در سياست تجارى است و بايد به عنوان هدف حائز اولويت اين كشورها براى جلب كمكهاى مالى خارجى، همكارى فنى و از همه مهمتر تلاشهاى خود آنها بشد. كشورهاى با حداقل توسعه‌يافتگى بايد موضوعات مهم مورد نظر خود را مشخص سازند. به عنوان مثال آنان مى‌توانند هدف خود از مذاكرات تعرفه‌اى را به شرح زير تعيين كنند:

* كاهش تعرفه‌هاى حداكثر باقيمانده در كشورهاى توسعه يافته (بجز تعرفه‌هاى بالايى كه موجب حمايت از بخشهاى حساس مى‌شود).

* كاهش حمايتهاى نسبتا بالا در تعدادى از كشورهاى در حال توسعه پيشرفته‌تر.

* كاهش تعرفه‌هاى پله‌اى (تصاعدى) در مورد كليه شركاى بالفعل و بالقوه تجارى.

دور اروگوئه شاهد پيشرفت در تمام اين زمينه‌ها بود. اما هنوز امكان پيشرفت در دوره‌هاى بعدى مذاكرات نيز وجود دارد.