تجارت در آينده: درآمدى بر سازمان تجارت جهانى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ٤٥ - ادغام بازگشت تدريجى محصولات به مقررات گات

اقدامات يكجانبه براى تعيين سهميه به منظور محدود كردن واردات به كشورهايى بود كه با افزايش سريع واردات، صنايع داخلى آنها با مشكلات جدّى مواجه مى‌شدند.

سهميه‌هاى عمده‌ترين عنصر قابل مشاهده بودند كه با ترجيح عمومى گات در زمينه وضع تعرفه‌هاى گمركى به جاى اعمال محدوديتهاى مقدارى در تعارض بودند. آنها همچنين استثنايى بر اين اصثثل گات مبنى بر رفتار مساوى با تمام شركاى تجارى بودند؛ زيرا مشخص مى‌كردند كه كشور واردكننده پذيراى چه مقدار صادرات از تك‌تك كشورهاى صادركننده است. از سال ١٩٩٥، موافقتنامه سازمان تجارت جهانى در زمينه منسوجات و پوشاك(ATC) [١] جايگزين‌MFA شده است و تا سال ٢٠٠٥ اين بخش با مقررات عادى گات يكسان مى‌شود. بخصوص سهميه‌ها به پايان خواهد رسيد و كشورهاى واردكننده قادر نخواهند بود بين صادركنندگان تبعيض قائل شوند. موافقتنامه منسوجات و پوشاك به خودى خود مدت زيادى دوام نمى‌آورد؛ در واقع آن تنها موافقتنامه سازمان تجارت جهانى است كه ساختارى خودتخريبى دارد.

ادغام: بازگشت تدريجى محصولات به مقررات گات‌

منسوجات و پوشاك ظرف ١٠ سال به مقررات گات مى‌پوندند. اين امر به صورت تدريجى و در چهار مرحله اتفاق مى‌افتد و به واردكنندگان و صادركنندگان فرصت مى‌دهد تا خود را با وضعيت جديد هماهنگ سازند. برخى از اين محصولات در گذشته سهميه‌اى بودند، سهميه‌هايى كه در ٣١ دسامبر ١٩٩٤ وجود داشت به موافقتنامه جديد منتقل شد. براى محصولاتى كه سهميه‌اى بودند نتيجه ادغام در گات حذف سهميه‌ها خواهد بود. موافقتنامه درصد محصولاتى را بيان مى‌كند كه بايد در هر مرحله تحت مقررات گات قرار گيرند. اگر هريك از اين محصولات سهميه‌اى شود، بلافاصله اين سهميه از بين خواهد رفت. در مورد در مورد كشور واردكننده منسوجات و پوشاك اين درصد بر اساس سطوح تجارى ١٩٩٠، اعمال مى‌شود. موافقتنامه بيان مى‌دارد كه مقدار واردات اجازه داده شده تحت سهميه‌ها بايد به صورت سالانه رشد يابد و نرخ رشد نيز در هر مرحله افزايش پيدا كند. سرعت گسترش بايد بر اساس نرخ رشدMFA بوده و در يك فرمول بيان شود (جدول زير را نگاه كنيد).

[١] (*)Agreement on Taxtiles and Clothing