در پاره‌اى از اين احاديث مطالب مفصلى درباره عوالم علوى و سفلى بحث شده و آن عبارت است از: آسمان، ستارگان افلاك، فرشتگان، عرش، كرسى، و همچنين كائنات جويه از قبيل: شهاب ثاقبه، ابرها، باران، رعد، برق، صاعقه، و مسائل مربوط به زمين كه عبارت است از: زلزله، خسف، طغيان آبها، معادن، سنگهاى گران‌قيمت، بادها، و انواع و اقسام حيوانات درندگان، خزندگان، پرندگان، گزندگان و موجودات زمينى و دريايى كه تعداد آنها از شمارش خارج است.

در روايات حضرت رسول و ائمه اطهار عليهم السلام پيرامون هر يك از اين موضوعات به تفصيل بحث گرديده، احاديث مربوط به اين ابواب در كتب فريقين ذكر شده است، حق اينست كه بحث از اين مسائل از مختصات مذهب اسلام بوده و ساير اديان و مذاهب از اين مقولات سخنى ندارند، و اين مطالب خود از دلائل عظمت اسلام و توسعه معارف و علوم قرآن است، البته افراد منصفى كه از اهل تحقيق و مطالعه هستند هرگز نمى‌توانند اين فضيلت مخصوص را كه در ميان اديان منحصر به اسلام است منكر شوند.

قاعده معمول در ميان فقهاء اينست كه: اخبار و روايات وارده در اصول دين و عقائد اگر مضامين آنها با براهين قطعيه‌