زمين و تربت حسيني (ترجمه الأرض و التربة الحسينية) - كاشف الغطاء، الشيخ محمد حسين؛ مترجم عزيزالله عطاردي - الصفحة ١٤ - در فضل زمين

كه خداوند فرشتگان را امر كرد آدم را كه از خاك آفريده شده بود سجده كنند، در صورتى كه فرشتگان از خاك آفريده نشده‌اند.

در شريعت مقدس اسلام سجده عبادت جز بر خداوند متعال روا نيست، و اين سجده بايد بر زمين و يا گياهانيكه از زمين روئيده مى‌شود بايد باشد، و براى عناصر و مواد مخصوصى كه در زمين جاى دارد شارع مقدس زمين را از مطهرات قرار داده است و در صورت فقدان آب در طهارت از قذارت و خباثت از خاك مى‌توان استفاده كرد

در قذارت معنوى كه طهارت از آن منحصر به آب است شارع مقدس امر كرده است اگر وجود آب ممكن نشد و يا به جهت ديگرى استعمال آن مورد اشكال قرار گرفت مكلف مى‌تواند از خاك استفاده كند و به جاى وضوء و غسل تيمم نمايد شارع مقدس امر كرده است دست و صورت را به خاك بمالند در صورتى كه دست و صورت از همه اعضاء انسان بيشتر به پاكيزگى و نظافت احتياج دارند، و بايد قبل از همه دست و صورت را از گرد و غبار و آلودگى پاك نموده زيرا خاك كثافت‌ها را به خود جذب مى‌كند و انسان را گرفتار ناراحتى مى‌كند.

پس در اين جا زمين جاى آب را مى‌گيرد، و خاك به جاى آب نجاست را از آدمى دور مى‌كند در واقع خاك برادر آب است و زمين خواهر او، در طهارت از خبث با تمكن از آب هم مى‌توان از خاك استفاده كرد، خاك ته كفش‌ها و كف‌