مهمان برکت سفره - پوريزدي، رحمت؛ احمديزاده، مصطفي - الصفحة ٧٧ - لقمه کوچک و جويدن کامل
فخرالدین[١] در کتاب حفظ البدن مینویسد: باید که در خوردنیها ترتیب نگاه دارد و آنچه لطیفتر[٢] و روانتر بود اول آن خورند؛ زیرا که اول اگر غلیظ خورَد، آنگاه لطیف، آن لطیف زود بگذرد و چون غلیظ ناگواریده باشد، لطیف راه نیابد تا بگذرد، پس هم آنجا فاسد شود.[٣]
لقمه کوچک و جويدن کامل
کامل جویدن لقمه، اولین مرحله از یک هضم خوب و سالم است. آمیخته شدن بزاق دهان با غذا در هضم غذا از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.
رسول خدا در بیان آداب غذا خوردن میفرمایند: أَمَّا الْأَدَبُ فتَصْغِيرُ اللُّقْمَةِ وَالْمَضْغُ الشَّدِيدُ؛ «اما آداب آن، کوچک کردن لقمه و جویدن کامل است».[٤]
امام علی میفرمایند: «کسی که لقمة خود را به خوبی بجود، فرشتگان برای او دعا میکنند که روزی او وسیع شود و حسنات او دو برابر شود» [٥]
رسول خدا: صَغِّرُوا رِغَافَكُمْ فَإِنَ مَعَ كُلِ رَغِيفٍ بَرَكَةً؛ «لقمههایتان را کوچک بگیرید که به هر لقمهای برکتی است [از جانب خدا]».[٦]
وجود بزاق و مخلوط شدن کامل لقمة غذا با آن برای هضم کامل غذا ضروری است و این کار تنها با جویدن کامل غذا امکانپذیر خواهد شد.
پس از آنکه لقمه را داخل دهان گذاشتید و مشغول جویدن شدید، قاشق را بر زمین بگذارید و به فکر تدارک و آمادهسازی لقمة بعدی نباشید. با این کار،
[١]. محمد بن عمر فخر رازی (٦٠٦ ه.ق.).