مهمان برکت سفره - پوريزدي، رحمت؛ احمديزاده، مصطفي - الصفحة ٤٢ - قبول کردن دعوت مهمانی
قبول کردن دعوت مهمانی
«کاسة همسایه دو پا دارد».[١]
بهانة تراشی در قبول کردن دعوت به مهمانی نداریم. در زمانهای گذشته مسافت پنج میل، مسافت طولانی به حساب میآمده است. اما با این وجود اهل بیت‰ به پذیرش دعوت مسلمان هرچند در پنج میلی سفارش کردهاند.
رسول خداˆ: أُوصِي الشَّاهِدَ مِنْ أُمَّتِي وَالْغَائِبَ أَنْ يُجِيبَ دَعْوَةَ الْمُسْلِمِ وَلَوْ عَلَى خَمْسَةِ أَمْيَالٍ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنَ الدِّينِ؛ «به حاضران و غایبان امتم سفارش میکنم که دعوت مسلمان را بپذیرند اگرچه در فاصلة پنج میلی[٢] باشد؛ زیرا این کار جزء دین است».[٣]
امام صادق† پذیرفتن دعوت مهمان به مهمانی را جزء حقوق مسلمانی میداند و میفرمایند: «یکی از حقوق مسلمان بر مسلمان، این است که هرگاه او را دعوت کرد اجابتش کند».[٤]
امام حسین† از راهی میگذشت، قومی از فقرا روی عبایی نان میخوردند. دعوتش کردند، پذیرفت و با آنها مشغول خوردن شد. پس از اتمام غذا این آیه را تلاوت کرد: إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِين[٥] آنگاه فرمود: من دعوت شما را پذیرفتم، شما نیز دعوت مرا بپذیرید و در خانهام مهمان من شوید. آنها همراه حضرت به منزل آمدند. حضرت به رباب گفت: آنچه داری برای پذیرایی این میهمانان بیاور.[٦]
امام رضا† در حدیثی زیبا میفرمایند: السَّخِيُّ يَأْكُلُ طَعَامَ النَّاسِ لِيَأْكُلُوا مِنْ طَعَامِهِ وَالْبَخِيلُ لَا يَأْكُلُ مِنْ طَعَامِ النَّاسِ لِئَلَّا يَأْكُلُوا مِنْ طَعَامِهِ؛ «بخشنده آن است که
[١]. کتاب کوچه، هر رفتنی را آمدنی است.